Feut foelt zich ferschrikkelijk

Knipsel don't panicEerstejaars hebben het niet altijd makkelijk. Ze moeten studeren, dat wel, maar er wordt ook van ze verwacht dat ze een fan-tas-tisch leven hebben. Bier, feesten, verenigingsleven, af en toe een college, maar vooral heel veel lol.

Dat is natuurlijk kul.

En iedereen die er ook maar iets mee van doen heeft weet dat. Ja, er wordt natuurlijk gefeest en als je in de vroege ochtend door de Breestraat in Leiden loopt of in Amsterdam langs een zekere plek aan de Singel, of in Groningen… nou, ja, je snapt wel waar, dan word je wee van de schrale bierlucht.

Maar kijk je in de koppen van veel van die eerstejaars, dan zie je bergen onzekerheid en stapels vragen.  Niet alleen over hun eigen leven en hoe ze dat in hemelsnaam moeten vormgeven. Ook is dit net de tijd waarin je met leeftijdgenoten praat over hoe vreselijk het is gesteld met de aarde, de mensen, the universe and everything. Zonder dat zich een oplossing aandient.

Maar misschien het ergste is nog wel de eenzaamheid. Verdwaasd door een nieuwe stad dwalen waar tienduizenden mensen wonen, waar ze hun dingen doen en waar niemand jou kent. Je ouders die verwachten dat je enthousiast vertelt, terwijl je je ellendig voelt. Je vrienden van vroeger die andere dingen doen, je nieuwe vrienden die zich allemaal fantastisch voelen… of in elk geval doen alsof.

Ik wil niemand een rotgevoel aanpraten, maar als je weet dat eenzaamheid toeslaat als er patronen in je leven veranderen, kun je op je vingers natellen dat eerstejaars in dit opzicht extra veel aan de beurt komen. Andere stad, andere huis, andere mensen om je heen, ander eten, eigenlijk is bijna alles anders.

Als je dat weet, weet je ook dat het op zich heel normaal is. Eenzaamheid zegt je eenvoudigweg dat je iets moet doen om je verbinding met andere mensen te verbeteren, omdat er iets ontbreekt.

Kortom, laat je niet gek maken door dat gevoel, maar ook niet door het idee dat jij de enige bent die zich zo voelt. Even doorbijten en nieuwe vrienden maken. Gebruik alle opties die ervoor zijn. Een vereniging, een studieclub, workshops de het bureau studentenpsychologen houden voor eerstejaars, je ontmoet er overal mensen. Als je snapt dat zij het vaak ook moeilijk hebben, en niet goed weten wat ze moeten doen, maak dan gebruik van wat je hier leest. Wees de eerste die de ander uitnodigt. Ga iets samen doen.

Duurt eenzaamheid langer dan een maand of zes dan loopt je studie gevaar, je denkvermogen wordt minder, je trekt je terug en dan zit je in de bekende val. Dan is het zaak hulp te vragen, om te voorkomen dat je echt afzakt naar waar je niet wilt zijn.

Kom op voor jezelf!

Advertenties

Over Jeannette Rijks

Als eenzaamheidsexpert leer ik hulpverleners zoals coaches, therapeuten, trainers en counselors - professionals dus - anderen succesvol helpen bij de aanpak van eenzaamheid. Mijn motto: het kan wel!
Dit bericht werd geplaatst in eenzaamheid, Jongeren en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s