Is het glas half vol of half leeg?

glas halfvol eenzaamheidIn een discussie die ik op Linkedin voerde was ik het volstrekt oneens met het standpunt van de schrijver. Hij stelt dat eenzaamheid een onontkoombaar lot is van elke mens. Een gevoel waar we nooit aan kunnen ontsnappen. Hij citeert tal van auteurs uit de wereldgeschiedenis, kent alle filosofen op zijn duimpje en hij is jarenlang gewend te debatteren met briljante studenten. Ik maak dus geen schijn van kans. Maar heeft hij daarom ook gelijk?

Overigens reageert hij op elk argument van mijn kant met een enthousiast en optimistisch: ‘agreed!’. En dat terwijl ik niet het gevoel heb dat wij het eens zijn. Aardige man.

Ik ben geen wetenschapper. Cronbach’s Alpha windt mij net zoveel op als een natte dweil. Maar ik maak wel van harte gebruik van de enorme bergen werk die wetenschappers hebben verzet. Als ik mijn blog schrijf heb ik niet de dringende behoefte om voortdurend te verwijzen naar bestaand onderzoek. Dat neemt niet weg dat ik mijn uiterste best doen om geen flauwekul uit te kramen. Ik hecht veel belang aan goede informatie. Daarom zijn mijn verhalen altijd ondersteund door wetenschappelijk onderzoek.

Waarom vind ik dat hij geen gelijk heeft? Als ik zeg dat eenzaamheid een gevoel is dat we allemaal kennen, een gevoel dat net zo bij het leven hoort als honger of dorst, bedoel ik daarmee niet dat wij gedoemd zijn een leven van eenzaamheid te leiden. Integendeel. Net zoals honger en dorst signalen zijn dat je lichaam iets nodig heeft is eenzaamheid ook een signaal dat je iets nodig hebt. In mijn visie kun je dus niet alleen wel degelijk iets aan doen een eenzaamheid, je moet het ook doen om jezelf gezond te houden.

Er is niet echt onderzoek waaruit blijkt dat eenzaamheid die evolutionaire functie heeft. Andersom is ook geen enkel onderzoek waaruit blijkt dat eenzaamheid iets is wat we moeten accepteren en waar we niets aan kunnen doen. En dat is precies wat hij zegt. Als ik zijn boeken lees word ik vreselijk verdrietig. Het is een en al kommer en kwel. Eenzaamheid zou een ellendige situatie zijn waaraan we overgeleverd zijn, zoals generaties en generaties voor ons op dat ook waren. Bij gebrek aan bewijs zeggen mij al die geciteerde auteurs en al die filosofen helemaal niets.

De mensheid heeft jaren, eeuwenlang geloofd dat de aarde plat was. Ik kan waarschijnlijk wel wat auteurs en filosofen vinden die dat beweerd hebben. En toch is ie rond. Het is helemaal niet erg om te geloven dat de aarde plat is. Maar het beperkt je wel in je mogelijkheden. En als je eenmaal weet dat hij rond is blijkt dat er zoveel meer uit het leven te halen valt. Opeens kun je niet alleen om de wereld varen, je kunt zelfs naar de sterren.

Zolang je gelooft dat je aan eenzaamheid niets kunt doen ben je gedoemd het te ondergaan. Als je gelooft dat het een signaal is, een oproep tot actie, gaan er werelden voor je open.

Het is dus maar net hoe je het bekijkt.

Advertenties

Over Jeannette Rijks

Als eenzaamheids-specialist leer ik hulpverleners zoals coaches, therapeuten, trainers en counselors - professionals dus - effectief te zijn in de aanpak van eenzaamheid. Mijn motto: het kan wel!
Dit bericht werd geplaatst in eenzaamheid, Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Is het glas half vol of half leeg?

  1. “Helaas hebben heel veel mensen moeite met alleen zijn, het wordt niet meer geleerd op je zelf te zijn, daar zit een groot gemis, het is de sociale afhankelijkheid die veel mensen voor zichzelf creëren dan wel gecreëerd hebben. Over Dependence, verlies van identiteit en integriteit (ongeschondenheid)”
    Dat is zo. Enkele maanden geleden heeft mijn Lief, voor mij volkomen onverwacht, onze relatie verbroken. Daar ben ik heel verdrietig over. Maar in plaats van dat op haar af te reageren, ben ik bij mijzelf te rade gegaan: waar ben ik nu precies zo verdrietig over? Ik ben aan het rouwen, maar over welk gemis precies?
    Het antwoord op die vragen luidt: die relatie verschafte mij geborgenheid!
    En dat antwoord drukte mij met mijn neus op het feit, dat ik die geborgenheid niet bij mijzelf vind!
    Is eigenlijk ook nooit zo geweest (heeft alles te maken met een traumatische jeugd)!
    Dus nu ik toch aan het rouwen ben, neem ik ook maar meteen afstand van alles wat mij in het verleden heeft belemmerd om ook blij met mijzelf te zijn & geborgenheid bij mijzelf te vinden, zonder “goedkeuring” van een ander!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s