Eenzaam in de zomer

Vrije dagen in aantocht! Hoera! Toch kijken veel mensen – single of niet – met de nodige tegenzin op naar de vakantie. De eenzaamheid grijnst je tegemoet. Dat betekent dat je werk een antistof vormt tegen eenzaamheid… Oeps! Een confrontatie met jezelf. Feitelijk had je al een probleem, maar het werd gemaskeerd doordat je afleiding vindt in je werk.

Nou is het wel erg makkelijk om met tips te komen tegen eenzaamheid in de zomervakantie. Je kent ze wel: zorg dat je plannen maakt, stel je open voor anderen, ga leuk uit, zoek oude vrienden op, enzovoort. Maar laten we eerlijk zijn, als je dat soort dingen met het grootste gemak zou kunnen, had je dat probleem niet! Er is dan ook iets anders nodig om jou lekker in je vel te laten zitten.

Dat ‘iets anders’ is helaas geen standaard recept. De kunst is te vinden wat bij jou past. Wat jou gelukkig maakt. En dan niet alleen in de zomervakantie, maar je hele leven. Gek genoeg gaat het niet direct  om contact met anderen. Eerst moet het contact met jezelf goed zijn. Waarom zou een ander graag tijd met jou doorbrengen als jij daar zelf tegenop ziet!

Zoek daarom een coach die verstand heeft van eenzaamheid en jou op het goede spoor kan zetten. Kom op voor jezelf.

Houd dit blog in de gaten voor echte tips. En natuurlijk kun je altijd bij mij terecht.

Jeannette

hulp bij eenzaamheid

Jeannette Rijks

Advertenties

Over Jeannette Rijks

Als eenzaamheidsexpert leer ik hulpverleners zoals coaches, therapeuten, trainers en counselors - professionals dus - anderen succesvol helpen bij de aanpak van eenzaamheid. Mijn motto: het kan wel!
Dit bericht werd geplaatst in eenzaamheid, Tips tegen eenzaamheid, zelfhulp en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Eenzaam in de zomer

  1. martha zegt:

    hallo jeannette
    mijn vriend dick overleed op 8 februari sindsdien voel ik me
    eenzaam en verlaten ook al heb ik mensen om me heen
    met dick had ik een hechte band, hij was mijn zielsverwnt
    we dachten over veel dingen hetzelfde,dat vind ik verder bij niemand. ik ga wel naar een psychologe maar voel me
    voor niemand meer echt belangrijk. groeten martha.

  2. Beste Martha,
    Je hebt van mij al een persoonijke reactie ontvangen, maar omdat veel mensen met hetzelfde worstelen even een korte aanvulling hier.
    Na zo’n ingrijpend verlies is het een wonder als je zonder hobbels en bobbels verder gaat met leven. Er is een stukje van jezelf weggevalen. Wat zeg ik, een groot stuk. Dat gat zul je op een of andere manier moeten opvulen door andere dingen te gaan doen. Maar laten we eerlijk zijn, dat wil je even helemaal niet. Je wilt dat het weer wordt zoals het was. Er komt een momentwaarop je je realiseert dat je verder moet en dat je actie moet ondernemen. Wil je weer belangirjk zijn voor anderen dan zul je een plekje in het leven van een ander moeten veroveren. Dat doe je niet van de ene dag op de andere, dat kost tijd. Het begint met het stellen van de vraag: wie ben ik en wat wil ik met mijn leven doen. Kijk voor meer steun in info op http://www.eenzaamheid.info en volg het stappenplan. Veel sterkte gewenst.

  3. Ronald geeft een heel mooi overzicht van het probleem van eenzaamheid: er is een onbalans tussen aandacht geven en aandacht krijgen. Helemaal de spijker op de kop, Ronald.
    Wie naar wat praktische tips wil om die eenzaamheid te doorbreken, kan eens kijken op: http://www.eenzaamheid.info/stappenplan.html

  4. thx Jeannette !

    aanvullend aan het stappenplan om van je eenzaamheid af te komen, zou ik nog het volgende willen meegeven aan degene die zich chronisch eenzaam voelt:

    onderzoek in jezelf de mogelijkheid dat je iets voelt dat weliswaar door jou heen gaat maar niet van jou is.

    hoe dan?
    ga met je aandacht naar het gevoel van eenzaamheid in je lichaam. terwijl je dit doet, denk je aan iemand die veel voor jou heeft betekend.

    wat gebeurt er?
    als het gevoel van eenzaamheid niet van jou is maar van die andere persoon, dan ervaar je een gevoel van dankbaarheid en blijdschap; diep van binnen heb je de overtuiging dat jouw lijden verzachtend werkt op het lijden van degene van wie jij houdt en waarmee je verbonden ben.

    en dan?
    realiseer je dat je een offer brengt die zowel jezelf verzwakt als ook degene met wie jij verbonden bent.
    hoe graag jij ook wil, het lijden van de ander kun je niet overnemen. het is het magisch denken van je innerlijk kind.
    je kunt werkelijk helpen door de eenzaamheid terug te geven aan die ander, en daarbij in stilte tegen de ander te zeggen: “ik geef je jouw gevoel van eenzaamheid terug, ik weet dat jij het kan dragen, en ik ben bij je.”

    probeer het eens. eens dat jij weet dat het gevoel niet van jou is, maar wel door jou heen gaat, kun je alsnog besluiten dat je het gevoel wil behouden. maar dan is er toch iets veranderd: je voelt je trots en zelfbewust, en draagt het gevoel van eenzaamheid met waarde.

    en dat maakt een wereld van verschil !

    hartelijke groeten
    Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s