Mijn oma: dement, eenzaam, alleen?

Mijn oma leefde jaren alleen, dement, op een klein kamertje. Ik denk dat mijn oude oma het wel fijn had gevonden als ik er geweest was, die lange jaren dat ze dement op een kamertje huisde.

Maar ik weet het niet.

Want ik was er niet.
Mijn leven speelde zich honderden kilometers verderop af.
Haar leven na haar pensioen had ze gevuld met reizen, vriendinnen en allerlei hobby’s. Ze had veel om op terug te kijken.
Of ze eenzaam was?

Ik weet het niet.
Je weet het niet.

Je kunt iemand wel voor de kop kijken, maar niet erin.
Ik kan weinig doen voor iemand die dement is en eenzaam. Of dat nu mijn oma was of de jouwe of wie dan ook.

Wat ik toen niet deed voor mijn oma, deden anderen. Er zijn. Gelukkig.

Wat ik toen niet deed voor mijn oma, doe ik nu voor anderen. Er zijn.

Maar mijn werk is iets anders. In mijn werk help ik mensen gelukkiger te worden door hun eenzaamheid aan te pakken.
Mensen die veel jonger en gezonder zijn. Zodat ze in elk geval snel van de eenzaamheid af zijn. Ver voordat ze oud zijn.

Dat is veel mee dan er zijn. Dat is actie, aan de bak! Meer weten?

Pffff. Toch nog iets goeds.

Geplaatst in eenzaamheid, Jongeren, ouderen, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Eenzaamheid aanpakken en gelukkig leven, daar helpen wij bij…

Wie mens is, wil zich verbonden voelen met anderen. Soms gaat daar iets mis. Dan voel je je eenzaam. Iedereen die zich eenzaam voelt, wil ervan af. Simpel. Dat kan niet altijd, het leven heeft nu eenmaal af en toe dingen in petto waar we niet direct iets aan kunnen doen. Het hoort er bij, eenzaamheid.

Eenzaamheid is een oproep aan jezelf: doe iets aan je verbinding met anderen! Het seintje zegt alleen niet wat je moet doen, of hoe je dat aanpakt.  Dan kan het gebeuren dat je te lang getreuzeld hebt. Te veel keuzes gemaakt die niet in de richting van mensen gingen, maar meer in de richting van afleiding. Dan kom je in de gevarenzone. Niet alleen is het erg slecht voor je gezondheid om je eenzaam te voelen, het doet wat met je hersenen.

Als eenzaamheid langer duurt dan zo’n maand of negen à tien, zijn je hersenen veranderd en daarmee je persoonlijkheid. Dat is geen kleinigheid, en het maakt het oplossen van eenzaamheid heel erg lastig. Wat gebeurt er?

Die hersenveranderingen zijn grofweg deze drie:

  1. Je kunt minder goed denken en beslissen. Je gaat zo’n 10 IQ punten achteruit. Dat hangt samen met de permanente stress in je lichaam die veroorzaakt wordt door eenzaamheid.
  2. Je wordt sociaal minder handig. Je snapt niet zo goed wat de gezichtsuitdrukkingen van mensen betekenen en ziet gezichten eerder als onveilig en bedreigend. Daardoor ben je geneigd je verder terug te trekken. Je leeft als het ware in een wereld die angst aanjaagt.
  3. Je vindt het minder fijn als mensen je aanraken en je houdt er ook niet meer van mensen aan te raken. Dat hangt samen met een veranderde hormoonspiegel. Je wordt zo niet meer door je eigen lichaam beloond voor het omgaan met mensen.

Al met al ben je niet je beste zelf en in deze staat ben je ook geen leuk iemand om vrienden mee te worden, of om oude vriendschappen fris te houden. Je snapt dat het niet alleen lastig is sociale contacten aan te gaan en te onderhouden, het vraagt heel wat overwinning van jezelf om om hulp te vragen, want tja, al die enge mensen…

Je zit in een lastig parket en je moet er uit. Als het aan mij lag gaf ik je nu met een toverstafje een tikje, zodat je problemen de wereld uit waren. Helaas, je zult het zelf moeten doen. Omdat dat bijna niet te doen is in je eentje, vanuit jouw positie, is het slim om de cursus te volgen die speciaal gemaakt is voor mensen als jij. Slimme mensen, die in een hoek zitten waar ze zelf lastig uit komen.

Mocht je nou liever bij iemand om hulp vragen die je langer kent en vertrouwt, wat heel begrijpelijk is, vraag dan wel waar diegene is opgeleid om te helpen bij eenzaamheid. Je snapt nu dat die hersenveranderingen niet zo maar weg zullen gaan met een gesprekje. Daar moet je wel iets voor geleerd hebben. Met andere woorden: kom op voor jezelf, neem die stap en krijg een fijner leven. Voor deskundige, gecertificeerde begeleiding kijk je op deze lijst.

(De mensen die op deze lijst staan hebben allemaal een speciale opleiding gehad bij Faktor5, het erkende opleidingsbedrijf voor kennis van eenzaamheid)

Succes!

Geplaatst in Creatief Leven, eenzaamheid, hersenen, brein, zelfhulp | Een reactie plaatsen

Je wilt wat doen aan eenzaamheid?

eenzame breinBeste Kees,
Wat goed, dat initiatief om mensen te informeren over eenzaamheid. Je vraagt wat je ze het beste kunt vertellen. O.K. een paar tips:

Tip 1: Eenzaamheid is als probleem in omvang en in percentage het grootst voor jongeren tussen de 18 en 35 jaar. Stop dus alsjeblieft om ouderen te portretteren, daar ligt het probleem niet. Ouderen vormen de restanten van een probleem. De meeste van hun ‘eenzame lotgenoten’  zijn dan al overleden aan de gevolgen van eenzaamheid.

Tip 2: Je praat over eenzaamheid en dementie. Dementie wordt versterkt en versneld door eenzaamheid, het is wel degelijk een ding dat je mee kunt nemen. En nee, ik heb geen oplossing voor eenzaamheid bij dementie. Er zijn wel veel dingen die je kunt doen om eenzaamheid te verminderen. Die vind je vooral in de omgeving: zorg dat het er vertrouwd uitziet, zorg voor strakke regelmaat in zorg en vraag ook de familie daar rekening mee te houden. Er zin nog veel meer dingen die je kunt doen, maar het is te veel om dat hier te vertellen.

Tip 3: Eenzaamheid is niet, ik herhaal niet op te lossen door leuke lieve initiatieven om mensen bij elkaar te brengen. Eenzaamheid verandert de hersenen zodanig dat mensen niet meer goed in staat zijn contacten aan te gaan en te onderhouden. Voor de meeste mensen die zich eenzaam voelen is dit erg herkenbaar: er wordt van ze verwacht dat ze leuk met anderen omgaan, maar dat vinden ze helemaal niet leuk. Niet omdat ze in wezen geen leuke mensen zijn, maar omdat eenzaamheid ze zo maakt.

Tip 4: Als mensen dit weten, zullen ze zich minder losers voelen. Het is niet hun schuld dat ze er niet uitkomen. Mensen hebben deskundige hulp nodig. Vergelijk het met een gebroken been. Daarbij helpt het ook niet als je mensen naast elkaar zet in de hoop dat het vanzelf overgaat.

Wil je meer weten, kijk dan op http://www.eenzaamheid.info

Wil je deskundigheid, kom dan naar de trainingen van mijn bedrijf, Faktor5.

Succes!
Geplaatst in eenzaamheid, Tips tegen eenzaamheid, Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Wat kunnen we doen aan eenzaamheid?

“Want er is geen medicijn tegen oud en eenzaam zijn”

Dat is een oude, achterhaalde wijsheid. Meer een bakerpraatje dan een wijsheid.

Aan eenzaamheid kun je veel meer doen dan je zou denken. Maar wat dan wel?! Het lijkt of alle adviezen en interventies tot niets leiden?! Hoe komt dat?

Eenzaamheid is het fysiek ervaren tekort aan verbondenheid met andere mensen

  • Fysiek: want het is meetbaar in de hersenen

  • Tekort aan verbondenheid: je niet verbonden voelen in voldoende wederzijdse gelijkwaardige relaties

  • Andere mensen: hoewel dieren ook leuk zijn, zijn het mensen die je nodig hebt

Leven ontstaat uit verbinding. Leven is alleen mogelijk in verbondenheid met anderen. We hebben het nodig dat we omgaan met mensen: dat we feedback krijgen, gecorrigeerd en gesteund worden, geprikkeld en uitgedaagd, gestimuleerd en getroost, bijgestuurd en bejubeld, bevraagd en geloofd, gekieteld en beantwoord… Zonder het omgaan met anderen groeien we scheef als een boom in de passaatwind.

Eenzaamheid hoort bij het leven, omdat verbondenheid nooit voor eeuwig is. Elke relatie eindigt ooit. Eenzaamheid prikkelt ons om opnieuw verbondenheid te zoeken, met bekenden of met nieuwe mensen. Eenzaamheid is onvermijdelijk onderdeel van ons leven. Er is niks mis mee. Er zijn nog nooit zo veel mensen op de wereld geweest als nu. Genoeg om ons mee te verbinden. Waarom doen we dat dan niet? Want dat we ons massaal eenzaam voelen is een feit.

Het simpele antwoord is: we hebben het niet geleerd. Met gevolg dat eenzaamheid niet een signaal is van je lichaam waar je op een gezonde manier op reageert (namelijk door je te verbinden met anderen), maar dat eenzaamheid een chronisch probleem is voor miljoenen mensen. Met gevolg: ze zijn ongezond en ongelukkig.

De oplossing van eenzaamheid is simpel. Je moet leren hoe je verbonden raakt met anderen. Dat zullen we langzamerhand allemaal gaan leren. Net zoals we allemaal geleerd hebben wat hygiëne is, of lezen en schrijven. Zolang je het niet kunt, zul je blijven hangen in eenzaamheid. En zul je hersenen kweken die de eenzaamheid vergroten.

Echt, je moet het leren!

Wat het dan precies is wat je moet leren, hangt weer erg af van je startpunt. Als je 8 bent kun je andere dingen leren, en op een andere manier, dan als je 80 bent. Kom je uit Heelsum dan heb je ander dingen geleerd dan wanneer je wiegje in het Rifgebergte stond. Ben je aan huis gebonden, dan kun je andere dingen dan wanneer je een gefortuneerde single bent met een eigen vliegtuig. En het grootste verschil: is jouw eenzaamheid al meer dan een jaar aanwezig, dan moet je echt met heel ander gereedschap aan de slag dan als ouders met een kind dat nog in de wieg ligt.

In het kort komt het neer op zelfkennis, het ontwikkelen van je sociale brein, ontwikkelen van zelfsturende vaardigheden (hoe word ik blij?), stellen van doelen en maken van plannen voor relaties in je leven. Dat zijn allemaal dingen die we nergens goed leren. Niet op school, niet thuis, niet bij de werkgever. Daarom is het goed een overzicht te hebben van wat je wanneer kunt doen. Let op! Het gaat er altijd om dat de persoon zelf degene is die het uiteindelijk moet klaarspelen.

Want aan eenzaamheid moet je wat doen. Zelf!

Zolang hulp bij eenzaamheid niet is gericht op het aanleren van specifieke vaardigheden (en soms het afleren van remmende gewoontes!) zal die hulp niet veel uithalen. Echt, helpen bij eenzaamheid vraagt om vakkennis.

 

Geplaatst in eenzaamheid | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Zeg, weet je nog… jouw studietijd?

Weet je nog hoe je in het begin met je ziel onder je arm door de stad liep te dwalen op die zondagmiddagen? Geen hond kende je. Niemand. En naar je ouders (thuis thuis) ging je al helemaal niet. Die afgang kon je er niet bij hebben.
Nu gaat het om je kind.

Net het huis uit, nog niet eens 18, zo leuk, zo wild en zo uitbundig. Zuipen, leren en ongelofelijk veel plezier. Net zoals jij, toen. Weet je nog?
Ze was deze week bij de studieadviseur. Volgens jou is er niks mis met haar keus. Ze doet dingen die ze leuk vindt, ze heeft het talent, maar toch…

Wat denk je. Eenzaam?

Ach, welnee!
Dat hoort erbij, dat ontdekken van jezelf.

Weet jij hoeveel eerstejaars er een poging tot zelfdoding doen?

In 2016 dachten 2.665 aan zelfmoord en 275 deden afgelopen jaar een zelfmoordpoging.

Misschien moeten we toch eens kijken of we onze jongeren wel goed genoeg voorbereiden op uit huis gaan en studeren…

Praat eens met je dochter.  (Of met je zoon!) Beter te veel gepraat dan te weinig.

Eenzaamheid is een groot probleem onder eerstejaars. Zorg dat ze voorbereid zijn.

Geplaatst in gezondheid, studenten, suicide, Uncategorized, zelfdoding | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Vroeger was hij ook zo gezellig niet…

Als het om je oude opa gaat, ver weg in het tehuis voor dementerenden, tja… dan is het simpel om te zeggen; ‘hij kent me toch niet meer’.
Dus waarom zou je gaan?
Hij wordt goed verzorgd, toch? En vroeger was hij ook niet de leukste in de omgang.
Ik vind het lastig.
Het idee dat je het van je familie moet hebben is een beetje raar. We doen ons hele leven van alles, we gaan de wijde wereld in, maken vrienden, gaan relaties aan, echt niet per se bij je familie in de buurt.
Soms gaan we juist een stevig eind weg, om bij ze uit de buurt te zijn.
En dan zouden we op het eind van het leven opeens moeten geven om die mensen die we ene heel leven hooguit als achtergrond in ons bestaan hebben gehad?
Onwaarschijnlijk.

Andere kant:

We zorgen voor onze kinderen, we zorgen voor onze ouders. Wie dat ter discussie stelt knaagt wel erg hard aan het eigen bestaan.

De dagelijkse zorg voor mijn moeder ligt bij de lieve mensen van het tehuis waar ze, bijna blind, gelukkig woont.

Familie komt regelmatig, haar zuster doet ongelofelijk veel voor haar.

Is ze eenzaam?

Sinds ze niet meer in dat flatje moederziel alleen woont, maar tussen de mensen , zegt ze steeds weer hoe gelukkig ze er is. Dat ze toch wel heel erg eenzaam was, zo alleen…

Nee, eenzaam, dat is ze niet.

Eenzaam of niet, we blijven mensen, ook als we oud zijn. Dus we blijven behoefte hebben aan aandacht en liefde.

Wij.

Zij ook.

Hij ook. Je oude opa.

 

 

Geplaatst in eenzaamheid, geluk, ouderen, Uncategorized, zorg | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Het eenzame brein

eenzame breinVoel je je een aantal maanden eenzaam, dan heb je hersenveranderingen ondergaan. Daardoor is het erg moeilijk normaal om te gaan met anderen.  Het is lastig, je ziet er tegenop en je vindt er niets aan.

 Dat klopt, dat is het eenzame brein.

Contact aangaan is voor mensen die zich lang eenzaam voelen niet leuk en niet belonend, dus het werkt niet. Ook niet met de nodige stimulans. Zij zullen afknappen en dan nog verder in hun schulp kruipen.

Er zijn heel veel projecten tegen eenzaamheid.  De meeste houden geen rekening met die hersenveranderingen. Logisch, die kennis is nog niet zo wijdverbreid.

Het is juist die kennis die ik wil verspreiden, zodat er meer echte hulp komt. Dat is nodig.

Vergelijk het maar met tandartsen; ooit ging je naar de barbier, die de boel eruit trok. Dat was je enige optie. We wisten niet beter.  Vandaag de dag hebben we een netwerk van goed opgeleide tandartsen, dat miljoenen mensen bedient.

De optie die je nu hebt bij eenzaamheid… eh…

Precies, daarom dus.

Daarom leid ik professionals op om te leren omgaan met het eenzame brein. Zodat ze echt goed, effectief en plezierig hulp kunnen bieden bij het aanpakken van eenzaamheid.

Geplaatst in eenzaamheid, hersenen, brein, Uncategorized | Tags: , , , , | 1 reactie