Eenzaam? De huisarts? Hoe bedoel je?

Nee, het gaat even niet over de eenzame huisarts. Dit is wat me dwars zit: Ik vraag me af wat een huisarts doet als je met de klacht komt dat je je eenzaam voelt.

Nou weet ik toevallig dat daar tien jaar geleden onderzoek naar is gedaan. Door mensen * van de Universiteit van Maastricht.

Destijds reageerden de huisartsen ongeveer zo: ‘Huh? Eenzaamheid?’

Er waren er twee die ooit in hun leven wel eens een gesprek hadden gehad over eenzaamheid. Met een patiënt.

Maar hoe het nu is? En hoe huisartsen zijn voorbereid? Wat ze doen, welke adviezen ze geven en waar ze naar verwijzen? Wie het weet mag het zeggen.

Eenzaamheid is de laatste jaren zo veel in het nieuws dat er hoogstwaarschijnlijk steeds meer mensen bij de huisarts aankloppen met de vraag: ‘wat moet ik doen, ik voel me zo eenzaam?’

Eenzaamheid kan de onderliggende oorzaak zijn van een ellendige gezondheid. Dat zou je als #huisarts in elk geval moeten weten. Dat weten ze vast wel. Toch?

Dat tips en suggesties om leuke dingen te gaan doen, meestal fout advies zijn, zouden ze dat weten? Zouden ze weten wat een ‘eenzaam brein’ is? Zouden ze het verschil kennen tussen eenzaam en chronisch eenzaam? Zouden ze eenzaamheid herkennen als ze het zien? Zouden ze weten waar ze het best naar kunnen verwijzen? Zouden ze weten wat helpt en wat niet?

Wie vertelt het de huisarts?

De Specialist Eenzaamheid natuurlijk. 

Ben je huisarts? Neem dan contact op en ontvang meer informatie.

 

Jeannette Rijks

* Het onderzoek waar ik het hierboven over had werd in 2007 uitgevoerd door:

  • Elise Zijp
  • Hiske van Ravesteijn
  • Jonne van der Zwet
  • Cathelijn Aukes
  • Hanna Lanting
  • Evelien van der Zon
Advertenties
Geplaatst in Eenzaam, gezondheid, Uncategorized | Tags: | 1 reactie

Wat moet ik met mijn eenzame schoonmoeder aan?

eenzame schoonmoederEen van de vaker voorkomende vragen is deze:

Mijn schoonmoeder is een lieve vrouw, maar sinds haar man drie jaar geleden is overleden vraagt ze wel erg veel aandacht van ons. Ze belt ons elke dag wel een paar keer op en staat regelmatig onuitgenodigd op de stoep. Wij hebben in ons drukke leven geen tijd om ieder moment voor haar klaar te staan. En eerlijk gezegd, zo leuk is ze nou ook weer niet. Hoe maak ik haar zachtjes duidelijk dat het wel wat minder kan?”

Jij accepteert

Je vermoedt nu dat schoonmoeder zich eenzaam voelt,  maar of ze dat zelf ook zo ervaart is nog maar de vraag. Ze heeft tenslotte een fijne zoon en schoondochter waar ze een beroep op kan doen?! Als je dat gedrag accepteert, heeft ze geen reden om die eenzaamheid aan te pakken.

Laat je niet uitspelen tegen elkaar

Je zult je schoonmoeder moeten vertellen dat je deze situatie niet meer wilt. Dat doe je het best als je man en jij dat samen doen. De zg. sandwich manier is het slimst: eerst een laagje met positief nieuws, dan je boodschap, en dan weer een positieve afsluiter, een sandwich dus.

De sandwich

Bijvoorbeeld: ‘we vinden het fijn dat we zo’n goede band met elkaar hebben. Maar we vinden dat je te vaak belt en te vaak op bezoek komt, we voelen ons daar niet prettig bij. Als je het gevoel hebt dat je te veel alleen of eenzaam bent, willen we je graag helpen om daar hulp bij te zoeken. In elk geval willen we dat je weet dat je in tijd van nood altijd bij ons terecht kunt, want we houden van je.’

Brrr…

Je doet haar en jezelf er geen plezier mee de situatie zo te laten voortduren. De opgebouwde ergernis zal anders je relatie slopen. Hoe eerder je dus dit onderwerp aansnijdt, des te groter de kans dat de verhouding beter wordt. Maar ik snap dat het niet eenvoudig lijkt. Ik wens je sterkte en succes.
Jeannette
Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

90% van het probleem van eenzaamheid zit hier

Het grijze monster

Gerontologen, welzijnswerkers, regeerders, ze zijn het over één ding eens: er komt een grijze golf aan. Als je dan ook nog denkt dat oud en eenzaam bij elkaar hoort, doemt er een afschuwelijk scenario op: een maatschappij met eenzame ouderen, waarvan er steeds meer gevonden worden nadat ze maanden dood en vergeten in hun huis hebben gelegen.

De bevolkingspiramide van vandaag laat dit beeld zien:

Knipsel bevolkingspiramide 2018Is die grijze golf er al?

Je ziet dat het aandeel mensen van boven de 75 jaar nog geen tien procent van de bevolking vormt. Aangezien eenzaamheid door de hele bevolking voorkomt, van oud tot jong en van arm tot rijk, snap je dat 90% van het probleem niet wordt aangeraakt als je ervoor kiest je hulp en steun alleen op ouderen te richten.

Maar over tien jaar dan? Dan is die grijze golf er toch?

Kijk

Knipsel bevolkingspiramide 2028 (bron CBS)Dit is de situatie over tien jaar. Nog steeds is verreweg het grootste deel van de bevolking geen 75.

Ja maar, over twintig jaar dan?

Kijk

Knipsel bevolkingspiramide 2038 (bron CBS)

Moet ik het spellen? Ook over twintig jaar is het grootste deel van de mensen die zich erg eenzaam voelen, nog lang geen 75 jaar.

Wat denk je, wordt het niet eens tijd dat we eenzaamheid serieus nemen? Eenzaamheid is normaal, voor elke leeftijd. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. Dat is altijd al zo geweest, in alle culturen en in alle tijden. Wat er wel nieuw is?

De tijdgeest

We beginnen te snappen dat eenzaamheid dan wel normaal is, maar dat het een seintje is om in actie te komen. Dat het ook iets is waar we wat aan kunnen doen door competenties te leren. Net zoals we als samenleving ooit leerden hygiëne toe te passen, waardoor we met zijn alleen veel gezonder werden, wordt het nu tijd dat we leren hoe we beter met elkaar kunnen omgaan.

We passeren wereldwijd het punt waarop we alleen naar materiële verbetering streven. We gaan snappen dat we boven alles wezens zijn die samen met anderen leven. En dat we gelukkiger zijn naarmate we daar beter in worden. We beginnen te beseffen dat dat vraagt om vaardigheden die we nog niet onder de knie hebben.

Eenzaamheid los je niet op voor een ander. Eenzaamheid kun je alleen zelf oplossen. Als je weet hoe. Een beetje hulp van de overheid kan geen kwaad. Het is fijn als de overheid dan ook aandacht geeft aan de 90% van de bevolking die het nu zelf maar uit moet zoeken.

Een probleem oplossen begint met kennis verzamelen. Faktor5 heeft die kennis in huis. Wil je dus snel op de hoogte zijn en state-of-the-art eenzaamheid aanpakken? Kom naar Faktor5.

Jeannette Rijks

Coach Jeannette Specialist Eenzaamheid

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

EMDR bij eenzaamheid?

Chronisch

Waarom zou je eenzaamheid willen aanpakken met EMDR? Nou, dat hoeft zeker niet altijd. Maar bij trauma is het wel een bewezen effectieve aanpak. En chronische eenzaamheid heeft wel vaak een jeugdtrauma als onderliggende oorzaak.

Trauma

Bij het woord trauma denken we vaak aan heel erge dingen, zoals incest of geweld. Maar dat hoeft niet perse zo te zijn. Trauma betekent niets anders dan: ‘beschadiging’.

Ongemerkt

Trauma ontstaat in de hersenen als gevolg van een indruk die we op dat moment niet konden verwerken. Dat kan dus iets zijn waarvan iemand anders niet eens met de ogen knippert. Je kunt dus trauma hebben opgelopen zonder dat je het in de gaten hebt, overigens ook zonder dat anderen (je ouders bijvoorbeeld) het in de gaten hadden.

Pijn

Er alleen voorstaan, je alleen gelaten voelen,  geeft in de hersenen een activiteit die gelijk is aan het ervaren van fysieke pijn. Eenzaamheid veroorzaakt echt ten diepste pijn. Vaak gecombineerd met verdriet en angst, zeker voor een klein kind.
Zo’n trauma kan je op een bepaalde manier doen reageren. Een manier  die begrijpelijk is, maar die jou niet van dienst is bij het plezierig omgaan met andere mensen.
De manier waarop je voor de eerste keer reageerde op die emotie (dat kan verdriet zijn, of angst, of afgewezen zijn, wat die pijn veroorzaakt) kan jou de rest van je leven achtervolgen. En elke keer als je in een vergelijkbare situatie komt, wordt die emotie weer opgeroepen.
Is dit bij jou aan de orde, dan heeft het  zeker zin om EMDR toe te passen.

Eerste keer

De kunst is dat de therapeut in staat is samen met jou op te sporen wanneer je je de eerste keer (angstig en) verlaten hebt gevoeld. Die eerste keer alsnog verwerken met behulp van klikjes of tikjes is cruciaal in de behandeling.
Dus, mijn advies is: zoek in zo’n geval een goede EMDR therapeut, iemand die eenzaamheid herkent als mogelijk traumatisch. Geef niet op, ook niet  als je de eerste keer iemand treft die jou niet kan helpen. Kom op voor jezelf.

Twijfel?

Twijfel je, neem dan contact op met een gecertificeerde specialist eenzaamheid of doe de online test.
Geplaatst in eenzaamheid, therapie | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

Wie plannen maakt is gek

Knipsel plan en werkelijkheid

Iedereen die dit plaatje ziet herkent het eigen leven. Je kunt dus snel concluderen dat het niet zo veel zin heeft een plan te maken. Voor je het weet moet je griezelige afgronden over, moeilijkheden overwinnen waar je nooit vanzijnlangzalzeleven van gedroomd had, of gewoon vreselijk afzien.

Of zoals een vriendin van me zei “ik wil wel een leuke man ontmoeten, maar het moet spontaan gaan”.  Ze had geen zin in gedoe. In plannen maken. In bedenken waar je een leuke man zou kunnen ontmoeten, behalve tussen de courgettes bij de Ap. En al helemaal niet in concrete plannen maken. Domdomdom.

Want kijk eens verder:

Knipsel plan en werkelijkheid - zonder plan

Vergelijk dat nu eens met dit:

Knipsel plan en werkelijkheid - het verschil

Als je een plan maakt en dan ook aan het uitvoeren slaat is de kans groot dat je niet alleen bereikt wat je hoopte te bereiken, maar dat je – doordat je van alles meemaakt- , veel meer bereikt dan je ooit had gedacht.

Ja, het is eng. Griezelig. Maar als je het zo bekijkt is het simpel, toch?

 

Beetje hulp nodig bij het aanpakken van je eenzaamheid? Ga naar een specialist.

Jeannette Rijks

Coach Jeannette Specialist Eenzaamheid

 

Geplaatst in Dating, Depressie, Eenzaam, eenzaamheid, geluk, gezondheid, Tips tegen eenzaamheid, Uncategorized | Tags: , , , , | 2 reacties

“Die mevrouw is #eenzaam en u zegt dat het niet helpt als ik bij die mevrouw op bezoek ga…

Ze zijn altijd zo dankbaar...

“Blijf je nog even?”

Maar ze is altijd blij als ik kom! En vaak wil ze dat ik nog even blijf!

Dus wat u beweert is onzin.”

Zucht.

Even voor de helderheid: dankbaarheid is fijn, maar het is geen bewijs dat hulp ook geholpen heeft. Iemand kan (terecht denk ik) heel dankbaar zijn voor het feit dat jij probeert iets aan die eenzaamheid te doen.

Maar zodra je weg bent is de eenzaamheid er nog steeds. Misschien wel erger zelfs.

En dat ze willen dat je langer blijft is ook geen teken dat jouw hulp helpt. Eerder het tegendeel. Een teken dat ze zonder afleiding de uren niet doorkomen. En lijden onder eenzaamheid.

Dus hoe hard het ook klinkt: nee, dat soort hulp is geen hulp die mensen leert anders om te gaan met eenzaamheid. Zodat ze niet zo verdrietig zijn. En dankbaar voor elke aalmoes.

Alleen als er echt geen enkel perspectief is, als mensen niet in staat zijn zelf ook maar iets te doen om hun leven vorm te geven, dan is een boerenkoolaanpak een laatste middel. Om het lijden dragelijk te maken.

Het is donders belangrijk dat mensen weten dat je ook aan eenzaamheid kunt werken als je ouder bent. Of minder beweeglijk. En dat je bijzondere resultaten kunt krijgen. Tot op zeer hoge leeftijd leren mensen. Gun jij ze dat ze de kans krijgen te leren omgaan met eenzaamheid?

Net zoals bijvoorbeeld Lydia? Kijk hier de TV uitzending terug.

Geplaatst in beleid, Eenzaam, eenzaamheid, gezondheid, ouderen, Uncategorized | Tags: , , , , , | 1 reactie

Kom op, Rijks, jij was toch eenzaamheidsexpert? En nou is het geen probleem?

Eenzaamheid is hot

Het is november. Dus eenzaamheid is eh… Ja, hot.

Elk jaar in november weet ik het wel: telefoontjes of ik nog een blik eenzamen kan opentrekken. Voor een interview, een verhaal met een hoog zieligheidsgehalte of desnoods een succesverhaal. Of om als restaurant een leuk gebaar te maken en de kerstmaaltijd voor uit te serveren.

Daarom maar weer een keer: de meeste ouderen voelen zich niet eenzaam, ook niet met de kerstdagen. En hoewel ik de laatste zal zijn die het probleem van eenzaamheid bagatelliseert, wil ik ook niet dat het groter wordt gemaakt dan het is.

Ja, klopt.

Zeer, zeer oude mannen van boven de, pak weg, 95, ja die zijn vaak erg eenzaam.

Vind je het gek? Weet je hoeveel dat er zijn bij jou in de buurt?

Verreweg de meeste mensen, ook ouderen, voelen zich niet extreem eenzaam.

Nee, ik maak het probleem niet kleiner dan het is. Alleen duidelijker, hoop ik.

Eenzaamheid is wel een probleem.

Voor kinderen, ouders, alleenstaanden, not-so-very-happy singles. Voor moeders die met een kind proberen er het beste van te maken, voor managers die in de kersttijd ontdekken dat ze de band met hun kinderen kwijt zijn door al het gewerk.

Voor meer dan anderhalf miljoen mensen in Nederland is eenzaamheid een probleem dat zij niet meer zelf oplossen. Jong en oud, slim of niet-zo-erg-slim.

Waarom? Omdat eenzaamheid die langer duurt, waar je maar niet van af lijkt te komen, je verandert. Het maakt je steeds minder geschikt voor menselijke omgang. Totdat je zelf de conclusie trekt: mij lukt het niet.

En dat klopt.

Omdat je niet weet hoe je het moet aanpakken en omdat jouw hersenen niet meer meewerken. Misschien heb je het nooit gekund, leuk met anderen omgaan. Misschien heb je het afgeleerd. Hoe dan ook, je moet het weer leren. Maar eerst moeten die hersenen van jou ietsje anders gaan werken. Dat lukt je niet in je eentje.

Daarom heb je hulp nodig van iemand die weet wat er speelt. Die je kan helpen er weer bovenop te komen.

Je snapt wel dat dat eenvoudiger is als je wat jonger bent dan 95.

De moraal: wacht niet tot de kerst om te ontdekken dat je iets aan je eenzaamheid moet doen. Wacht niet tot je oud bent. Wacht niet tot de brand zo groot is dat ie niet meer is te blussen. Zo hot wil je eenzaamheid niet hebben.

Kom in actie.

 

 

 

Geplaatst in eenzaamheid, hersenen, hersenen, brein, Uncategorized | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen